Ik kan alleen maar huilen na de bevalling, ik lijk wel depressief. Kun je mij helpen?
Deze vraag krijg ik helaas best vaak. Enerzijds gelukkig dat je deze vraag ook durft te stellen en niet ermee door moddert. Anderzijds droevig omdat het nog te vaak voorkomt en in deze huidige maatschappij daar zonder lange wachtlijsten en labelen niet veel opties zijn om geholpen te worden. Zo blijft veel onder de radar wat invloed heeft op het hele gezin. Met alle gevolgen vandien.
Ik zie veel overlapping in het verloop van vele. Je hebt net afscheid genomen van de kraamzorg, jouw partner begint weer op zijn werk en jij blijft met jullie pasgeboren hummeltje achter. Voor je verlof zag je jezelf al zitten op het terras, gezellig met vriendinnen. Baby mee, een en al gezelligheid. Nu ben je blij dat je voor 12 uur gedoucht en aangekleed beneden zit. Een baby verandert je leven, dat is geen nieuws.
Maar dat veel moeders zich na de geboorte van hun kind eenzaam en onrustig voelen wordt onderschat en is iets waar vaak nog een taboe op heerst. 52% van de moeders voelen zich (extreem) eenzaam. Hoe mooi en bijzonder het is om een kindje te krijgen, hoe heftig ook de omschakeling om 24/7 verantwoordelijk te zijn voor een minimensje. Bovendien is wanneer een kindje ontroostbaar lijkt een sterke associatie met postpartum depressieve symptomen bij de moeder. Depressieven moeders rapporteren moeilijkheden in de communicatie met hun kind, wat resulteert in veel huilen. Gelukkig is daar veel aan te doen en is mijn ervaring binnen mijn praktijk dat wanneer we samen kijken waar we ontzettend veel winst kunnen pakken op diverse fronten dat zonder het kindje te hebben gezien er al zoveel meer rust wordt ervaren. Wanneer je als moeder lekker in je vel zit heeft dat immers invloed op het hele gezin.
Blijf er niet te lang mee lopen of denken dat het een fase is waar je doorheen moet. Onzin, gun jezelf die verbinding met jezelf en je kleine hummeltje, ik help je graag!
Lieve groet Sophie